Hæhæ,
Já, ég tek undir með Helgu Dóru, maður á margt að þakka fyrir.
Ég tek líka undir orð Söndru frænku um að maður er svo RÍKUR, á tvö heilbrigð börn, er með vinnu (eftir að fæðingarorlofi lýkur) og maðurinn minn líka og hús yfir höfuðið meira segja tvö

.
Helga Dís er farin að segja orð og setningar og skilur allt og þá meina ég ALLT sem sagt er við hana, maður þarf að fara að passa sig. Við þurfum líka að fara að kaupa almennilega setu á klósettið fyrir hana því hana er farið að langa að setjast á klóið og segir til um að pissa og kúka. En aðalsportið í dag er að prumpa og segja "brumpa" og benda á bossann og svo kemur agalegt prakkarabros. Hún er söngkona hin mesta og erum við foreldrarnir búnir að ná ansi mögnuðum augnablikum á video þar sem hún syngur eins og herforingi lög eins og Allur matur og Afi minn og amma mín, svo við gleymum ekki Babú laginu um slökkvibílinn.
Hún er búin að vera lasin síðan á föstudag með einhverja hitavellu og kvef en það er að síga úr henni held ég. Hennar uppáhaldssjónvarpsefni er Lala - pó og Latibær og svo Ávaxtakarfan sem hún fékk frá lilla bró þegar hann fæddist. Þar syngur hún lagið sem Eva appelsína syngur um að punta sig, ég.... ætla.... að punta, punta, punta ..... o.sv.frv. algjör krúttíbína

Henni finnst skemmtilegast þegar pabbi hennar byggir flugvél eða hús úr legokubbunum hennar, hún elskar að leika með kubbana sína.
Litli kútur braggast vel og var búinn að þyngjast um 340 gr. 16 daga gamall. Hann fer aftur í mælingu á fimmtudag, það verður spennó að sjá hvernig gengur að þyngjast á þessari rúmu viku. Hann varð þriggja vikna á lau. og GUÐ MINN GÓÐUR hvað þetta er fljótt að líða. Hann er farinn að halda haus nokkuð vel og horfir mikið í kringum sig og spáir í hlutina á milli þess sem hann sefur, hann er ekki enn farin að brosa nema geiflur tengdar smá magapínu. Hann á svo erfitt með að ropa að það festist mikið loft í honum og þá er voðaleg magapína að angra hann. Ég hef verið búin að klappa á bakið á honum og strjúka upp og niður í klukkutíma og enginn ropi. En svo prumpar hann voðalega og kúkar MJÖG mikið. Svo mikið að bleyjurnar halda ekki og það lekur alltaf meðfram spóaleggjunum, enda ekki mikil einangrun komin á leggina ennþá hihi

. Þannig að það er nánast pottþétt að ég þarf að þvo karrígulan kúk úr fötunum hans á hverjum degi... bara gaman

. Ég prófaði meira að segja að skipta um bleyjutegund en það var samt ekki að virka á þennan ofurkraft eða halda betur við spóaleggina

.
Ég er öll að braggast og farin að díla betur við einveruna, ég er ekki alltaf ein, Hafsteinn er farin að vera meira heima með okkur sem ég er að fíla í botn

en þegar hann er ekki heima, hann þarf nú að vinna maðurinn, þá hef ég þó alltaf börnin til að tala við og stundum fær maður heimsóknir

. Ég get endalaust hlegið að prinsessunni minni hún er svo mikill snillingur og prinsinum getur maður endalaust dáðst að

. Ég er reyndar ekki nógu góð í bakinu enda frekar skökk þegar ég er að gefa en ég verð að bæta úr því svo maður verði ekki aftur fyrir því sem gerðist í dag... eins og sést í fyrirsögninni og glöggir lesendur átta sig á þá er þetta orð sjúkrabíll stafað afturá bak. Já mín var flutt á sjúkrahús með sjúkrabíl um rúmlega hálf fjögurleytið í dag með svona líka hræðilegan verk í neðarlega í brjóstkassanum, allan hringinn. Ég var að leggja í bleyti einmitt einar kúkabuxur þegar ég fæ svona hrikalegan verk við bringspalirnar sem leiddi allan hringinn. Hann er það óbærilegur og ég verð að leggjast inn í hjónarúm en get samt með engu móti legið í góðri stellingu, ég gat engan veginn staðið því þá jókst verkurinn og svo emja ég af verkjum. Sem betur fer var ég nýbúin að gefa stráksa svo hann svaf en Helga Dís var mjög óttaslegin um mömmu sína og Hafsteini leist ekki á blikuna þegar ég gat ekki andað djúpt og kófsvitnaði af verkjum. Hann hringdi á vaktlækni sem sagði honum að hringja í heimilislækninn og hann gerði það og fékk beint samband inn til Þóris sem fékk lýsingu frá Hafsteini á hvernig ég var, ég gat ekki talað ég var svo kvalin og Þórir spurði hvort ég treysti mér út í bíl og Hafsteinn spurði mig en það var ekki séns ég gat ekki staðið upp. Þá sagði doksi ég sendi bara sjúkrabíl eftir henni. Mér fannst sjúkrabíllinn lengi á leiðinni en hann var í allra mesta lagi 5 mínútur

. Svo komu þessir kjúklinga sjúkramenn, varla eldri en 25 hvor og að sögn Hafsteins gekk eitthvað illa að koma börunum inn enda kannski ekki mikið pláss hérna í Einholtinu

þannig að ég vippaði mér framúr með herkjum og fór út á stétt þar sem ég átti að leggjast á börurnar og mér var skutlað inn í sjúkrabílinn. Þá sagði Hafsteinn mér að Helga hefði verið ansi skelkuð að sjá það en hann sagði henni að ég væri að skoða babú bílinn fyrir hana, þá jafnaði hún sig aðeins

. Svo vorum við rétt lögð af stað, ég ýminda mér að við höfum verið komin að hringtorginu þegar púff verkurinn gufaði upp. Þá var ég búin að vera með viðstöðulausan verk í ca. 30-40 mín. Þá var ég búin að lýsa verknum sem verri en að fæða barn

. Ég sagði að þeir gætu bara skutlað mér heim aftur þetta væri horfið. Sjúkrabílamennirnir vildu láta lækni kíkja á mig svo við héldum áfram. Þegar á spítalann var komið eignuðu þeir sé lækninguna á mér sem var allt í lagi

. Þá tók að sjálfsögðu við bið og við biðum eftir lækni í ca. tvo tíma eða um kl.17:50, þá var mér ekki farið að standa á sama og ég var við það að koma mér út enda fannst mér að kútur þyrfti að fara að fá að borða en í þeim hugleiðingum þá kom læknir og bankaði og potaði í mig og tók skýrslu og sjúkdómsgreiningin Millirifjagigt. Má ekki taka bólgueyðandi lyf útaf litla kút svo hann ráðlagði hreyfingu og slökun og að reyna að koma mér vel fyrir þegar ég er að gefa kút. Taka verkjalyf ef ég finn svona aftur og reyna að slaka á því verkurinn gengur yfir. Tengdó voru hér á meðan Hafsteinn kom uppá sjúkrahús og þau hugsuðum um gullmolana á meðan á þessu stóð, þau voru þvílíkt yndisleg, Lúlli að leika við snúlluna og Lilla að hugsa um prinsinn.
En mikið ofboðslega má maður vera heppinn að vera heilsuhraustur og ekki þurfa að fara oft á sjúkrahús vegna einhverra kvilla.
Já þetta var sagan í dag.... ég bið ykkur vel að lifa og læt fylgja með að mér líður vel, stíf í bakinu en er að reyna að passa mig á hvernig ég sit, stend, held á Helgu og litla kút (hann er reyndar svo léttur) og hvernig ég er þegar ég gef honum. Andlega líðan fer batnandi með hverjum deginum (var reyndar ekkert voðalega slæm, smá grátur (2x) yfir því að vera ein með krílin) en Hafsteinn hefur verið duglegur að styða mig sem er ómetanlegt

. Og þá leyfi ég líka bara heimilinu að sitja á hakanum ef ég hef ekki orku til að taka til hendinni, þá koma þeir sem koma í heimsókn bara í stíuna mína, það verður að hafa það

.
Ekkert stress, verið hress og bless í bili.
Fanney Bergrós, endalaust hamingjusöm og þakklát yfir því hvað ég er RÍK að eiga ást, hamingju og umhyggju frá og fyrir fallegu fjölskyldunni minni.